Logo_Lifetime_Limited

دوره تضمین در متن قراردادها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این دوره برای این جهت پیش بینی می گردد که متعهدله مطمئن باشد که کار تحویلی یا کالای تحویل شده مطابق با همان استاندارد و ویژگیهایی است که متعهد له خواسته است. زیرا برخی عیوب و نواقص کار یا کالا زمانی پدیدار می گردد که مدتی از تحویل و یا راه اندازی و نصب گذشته باشد. مثلاً برخی از کالاها دارای یک دوره گارانتی هستند. از طرف دیگر، انجام اموری مانند بازرسی و یا تست عملکردی هم کفایت موضوع را نمی نماید. بر این مبنا ، در متون قراردادی دو عبارت برای تحویل درنظر گرفته می شود. یکی تحویل موقت و دیگری تحویل قطعی. این تحویلها در سه قالب قراردادهای پیمانکاری ، قراردادهای ارائه خدمات و راردادهای خرید و فروش بررسی می گردد:

الف- قراردادهای پیمانکاری:

نمونه تحویل موقت در قراردادهای پیمانکاری، در ماده ۳۸ شرایط عمومی پیمان  آمده است با این مضمون که پس از آنکه عملیات موضوع پیمان تکمیل گردید و کار آماده بهره برداری شد ، متعهد می تواند تقاضای تحویل موقت از متعهدله بنماید. در این ماده ، شروع دوره تضمین از تاریخ تحویل موقت درنظر گرفته شده است و تاریخ تحویل موقت نیز تاریخ شروع بهره برداری بوده و تاریخ شروع بهره برداری، از تاریخ نصب و راه اندازی است. بنابراین مراحلی که باید طی شود تا دوره تضمین آغاز گردد عباتند از:

نصب-راه اندازی-شروع بهره برداری-تنظیم صورتجلسه تحویل موقت یا تاریخ رفع نقص (حسب مورد *).

*  (اگرزمانی که پیمانکار صرف رفع نقایص قبل از تحویل موقت و در حین بررسی امکان تحویل موقت می کند، بیش از مهلت تعیین شده در متن صورتجلسه تحویل موقت باشد، تاریخ تحویل موقت همان تاریخ تشکیل هیات و تحویل کاربه کارفرماست ولی تاریخ شروع دوره تضمین، تاریخ رفع نقص است.)

در طول این دوره ، متعهد موظف است نواقص و عیوب کار را بدون هرگونه هزینه ای برای متعهدله ، تکمیل و دوباره ارائه نماید. ولی هرگاه متعهد در انجام این تعهد قصور ورزد و یا مسامحه کند، متعهدله حق دارد آن معایب و نقایص را خودش یا به ترتیبی که مقتضی بداند رفع نماید و هزینه آن را به اضافه ۱۵ درصد، از محل تضمین متعهدیا هر نوع مطالبات و سپرده ای که متعهدنزد او دارد، برداشت نماید. مسوولیتهای مربوط به این دوره در ماده ۴۲ شرایط عمومی پیمان آمده است.

تحویل موقت آثار دیگری نیز در قراردادهای پیمانکاری دارد. مانند زمان ارائه صورت وضعیت قطعی و یا زمان عودت تضامین قراردادی. مثلا طبق ماده ۴۰ شرایط عمومی پیمان ، پیمانکار باید حداکثر تا یک ماه از تاریخ تحویل موقت ، صورت وضعیت قطعی کارهای انجام شده را بر اساس اسناد و مدارک پیمان ، بدون منظور نمودن مصالح و تجهیزات پای کار تهیه و ارائه کند.

ب-قراردادهای ارائه خدمات:

در این نوع از قراردادها معلوم نیست که بتوان چنین مکانیزمی را در همه موارد تعبیه نمود. گرچه، قاعدتا منطقی است که هر متعهدی بایستی برای ارائه خدمات خود یک دوره گارانتی در نظر بگیرد ولی برخی خدمات ماهیتا پتانسیل چنین دوره ای را ندارند.

قراردادهای خرید و فروش:

در قراردادهای خرید و فروش عناوینی مانند تحویل موقت و تحویل قطعی نداریم. تنها چیزی که پیش بینی می گردد دوره تضمین و یا ضمانت است. البته کارایی این دوره با دوره تضمین پیش گفته فرقی ندارد.

 

نکاتی که در این خصوص وجود دارد عبارتند از:

۱- یادمان باشد که شروع هر دوره تضمینی با نصب و راه اندازی می باشد. نصب کالا به تنهایی کافی نیست.

۲- نصب و راه اندازی کافی برای قبول کار یا کالا بصورت قطعی نیست. بسیاری از کالاها دارای تست عملکردی چندصد ساعته هستند که نمی توان با نصب و راه اندازی اولیه احراز نمود که دیگر هیچ عیب و نقصی متوجه کار یا کالا نیست. مثلا توربینها یکی از نمونه کالاهایی هستند که صحت عملکردی آنها به صرف نصب و راه اندازی ، به هیچ وجه، قابل احراز نیست.

۳- تضامین قراردادی با تحویل موقت و قطعی مرتبط هستند. تضمین انجام تعهدات همزمان با تحویل موقت قابل استرداد است ولی نیمی از تضمین حسن انجام کار، پس از تحویل موقت و پس از تسویه صورت وضعیت قطعی و نداشتن بدهی دیگر از سوی متعهد آزاد خواهد شد.

۴-هزینه های حفاظت، نگهداری و بهره برداری کارهای تحویل موقت شده در دوره تضمین به عهده متعهدله است.

۵-متعهد پس از طی دوره تضمین، دیگر مسوولیتی از این بابت نخواهد داشت.

۶- دوره دیگری به غیر از دوره تضمین نیز قابل پیش بینی است و آن دوره خدمات پس از فروش است. این دوره برای این پیش بینی می گردد که اگر کار یا کالای تحویلی پس از انقضای دوره تضمین، عیب و نقصی پیدا کرد، متعهد، مکلف باشد، عیب و نقص را با قیمت توافقی به انجام رساند.